Interview Isabelle Wenzel: Tussen exhibitionisme en voyeurisme

© Isabelle Wenzel

Isabelle Wenzel is kroost van de Gerrit Rietveld Academie. Momenteel is een selectie van haar werk te bewonderen in Nijmegen, als onderdeel van de expositie ‘Nieuwe Oogst’ bij Bart kunst in huis. Het vrouwelijk lichaam en welke opvattingen en dogma’s daar aan verbonden zijn staan in haar werk centraal. Stofwolk is fan en interviewde de fotografe.

De foto’s die bij Bart kunst in huis hangen zijn onderdeel van je afstudeerproject aan de Gerrit Rietveld Academie. Wat is de gedachte achter je foto’s?
“Sinds twee jaar heb ik gewerkt aan een doorlopend fotografisch project dat zich bezig houdt met de ontmoeting van de fotograaf en haar model. Onderwerp van mijn foto’s is het moment waarop model en fotograaf dezelfde afgesloten ruimte delen. Alles zou kunnen gebeuren en alles wat er gebeurt is gericht op de camera en de toekomstige waarnemer. Het nemen van een foto is eigenlijk een grote paradox. Aan de ene kant is het moment van klikken een intiem moment. Iets persoonlijks. Aan de andere kant is een foto bedoeld voor een groter publiek. Het persoonlijke wordt dan openbaar gemaakt. Het bewustzijn over deze situatie heeft een aanzienlijke impact, niet alleen op het model maar net zo goed op de fotograaf. Het is die spanning die me extreem fascineert in het werken met het model. Ik beschouw dit moment als een situatie gebaseerd op prestaties, met het vinden van de foto als doel. Ik houd van de gedachte van de resterende spontaniteit; om te zien wat het model biedt, hoe ze reageert en vervolgens gezamenlijk een foto te creëren uit haar en mijn repertoire. Als basis heb ik een soort van podiumruimte in mijn studio, die fungeert als achtergrond voor de communicatie tussen model, camera en mijzelf. De techniek van improvisatie is fundamenteel voor mijn foto’s. Vaak laat ik het model een aantal acties herhalen tot het perfecte shot is genomen. Mijn fotograferen betrekt altijd extreme lichamelijke betrokkenheid. Dit komt door mijn eigen acrobatische opvoeding als kind en een immens belang van lichaam en beweging in mijn eigen levenservaring.”

Waar haal jij je inspiratie vandaan?
“Ik ben geïnteresseerd in de grens tussen exhibitionisme en voyeurisme en hoe dit tot uiting komt in het medium fotografie. Mijn werk gaat over de vertegenwoordiging van het vrouwelijk lichaam en welke opvattingen en dogma’s daar aan verbonden zijn. Ik onderzoek de krachtverdeling tussen fotograaf, model en publiek. Wat zijn de rollen die de samenleving toekent aan hen? Wat betekent dit voor een fotograaf om zich te concentreren op een motief, wat betekent het om te poseren aan de andere kant van de camera? In algemene opvatting wordt het model traditioneel beschouwd als vrouwelijk, terwijl een fotograaf vaak een mannelijk publiek verwacht. Observeren en het vrijgeven van een mechanisme wordt beschouwd als ‘actief’ en dus ‘man’, terwijl poseren is geopenbaard als ‘passief’ en dus ‘vrouwelijk’. Dit meedenken over clichés leidt tot strikt onderscheid in de rol van subject/object en wijst naar de kracht en obsessie die is verbonden met de visuele waarneming binnen de Westerse cultuur. Aan de ene kant gebruik ik deze clichés, aan de andere kant probeer ik met deze clichés te breken. Wat gebeurt er als een vrouw een vrouw observeert? Moet ik, als vrouw, een andere kijk op het vrouwelijk lichaam hebben, of is het mogelijk om te breken met traditionele vormen van vertegenwoordiging? Ik geloof dat de subject/object-relatie zeer uitvoerbaar en aanpasbaar is. Ik vraag me af welk impact ik heb op het model en vice versa. Ben ik degene die het model begeleidt en controleert of is het de naleving van het model dat mij domineert? Mijn centrale vragen zijn ‘Wie ben ik?’, ‘Wat is het doel?’en ‘Welke relatie bestaat er tussen ons en de waarnemer?’.”

Hoe verhoudt dit fotoproject zich tot eerdere projecten van jezelf?
“Eigenlijk ben ik al sinds het begin van mijn studie geïnteresseerd in hetzelfde onderwerp. Als ik mijn werk met oudere projecten vergelijk zijn de belangrijkste verschillen het duidelijker worden van mijn eigen fotografische taal en dat ik beter weet wat ik wil.”

Wanneer is een foto een echte ‘Wenzel’?
“Aan de ene kant is mijn werk visueel sterk fotografisch, maar aan de andere kant behandel ik mijn beelden niet echt zoals fotografen. Ik vind het leuk als je ziet hoe ik omga met mijn beelden. Krassen en vingerafdrukken zijn daar onderdeel van. Het maakt mij niet uit of ik fotograaf ben. Hoe maakt niet uit hoe je het noemt, het maakt uit wat ik doe.”

Komt er nog een vervolg op dit fotoproject of liggen er andere plannen in het verschiet?
“Wat ik doe kun je niet echt los zien in verschillende projecten. Mijn interesses zijn nog steeds hetzelfde, maar ik zal me zeker nog ontwikkelen. In welke richting moeten we nog zien. Maar ik ben zeker nog niet op het einde. Ik heb nog veel te zeggen over het vrouwelijk lichaam en hoe we daar naar kijken.”

Het werk van Isabelle Wenzel hangt nog tot en met 15 januari bij Bart kunst in huis. Voor meer werk kun je op http://www.isabelle-wenzel.com/ kijken.

Tekst: Laura van der Sman

Advertenties

0 Responses to “Interview Isabelle Wenzel: Tussen exhibitionisme en voyeurisme”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s




© Molkenboer
Achter de/het schermen is Stofwolk druk bezig met een vernieuwde lay-out en een flinke uitbreiding van de redactie. Grande opening: 1 februari!

Laatste tweets

Oeps: Twitter reageert niet. Wacht svp een paar minuten en ververs deze pagina.

Klik hier om dagelijks de laatste artikelen van Stofwolk in je mailbox te ontvangen.

Doe mee met 8 andere volgers

Populaire berichten

Advertenties

%d bloggers liken dit: